გაგაცნობთ უნიჭიერეს მუსიკოსს, მომავალ გემის კაპიტანს ნიკა გალოგრეს.
ინტერვიუში ნიკა გვიყვება მეზღვაურის პროფესიაზე და თავის საყვარელ ჰობზე – „მუსიკაზე“
ის არის მაგალითი თუ, როგორ შეიძლება იყო კარგი მეზღვაური და ამავდროულად იყო კარგი მუსიკოსი
გთხოვთ წარგვიდგინოთ თქვენი თავი –
მე ვარ ნიკა გალოგრე მუსიკოსი მეზღვაური ბათუმიდან. დავამთავრე ბათუმის სახელმწიფო საზღვაო აკადემიის ნავიგაციის ფაკულტეტი და ვარ მოქმედი მეზღვაური.
გვიამბეთ თუ რატომ აირჩიეთ ეს პროფესია?
ბავშვობიდან ყოველთვის მიზიდავდა თავგადასავლები, გამოწვევები და სიახლეების აღმოჩენა. როცა დადგა გადაწყვეტილების მიღების დრო, თუ რა პროფესიას ავირჩევდი არჩევანი მეზღვაურობაზე შევაჩერე, რადგან ეს ის პროფესიაა, რომელიც მეხმარება ავიხდინო ყველა ჩემი ოცნება.
როგორც ვიცით გატაცებული ხართ მუსიკით, რა არის თქვენთვის მუსიკა და რამდენად გეხმარებათ ნაოსნობის რთული დღეების დაძლევაში ეს ჰობი?
მუსიკა ჩემი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია, მე მჯერა მუსიკის ძალის. მჯერა, რომ მას სიმშვიდის და სიყვარულის მოტანა შეუძლია. ნაოსნობაშიც, როცა იყო დამღლელი და რთული დღეები მუსიკა არასდროს მტოვებდა, როცა ვუკრავ ან ვმღერი ვივსები ენერგიით, პოზიტივით და ახალი შემართებით ვარ ჩემი საქმის მიმართ.
აწყობთ თუ არა მეზღვაურებისთვის განტვირთვის დღეებს(ნაოსნობის პერიოდში) და რამდენად ხშირად?
კი, ძალიან ხშირად ვმართავდით ისეთ საღამოებს, სადაც ეკიპაჟის წევრები ვიკრიბებოდით და დროს ერთად ვატარებდით პატარა კონცერტების ფონზე. ეს არის უდიდესი სიამოვნება და განტვირთვა მეზღვაურებისთვის, რადგან ზღვაში ერთმანეთის გარდა სხვა არავინ გვყავს.
გაისხენეთ თქვენთვის საყვარელი დღე ნაოსნობაში, რომელიც დაკავშირებულია ასევე თქვენს საყვარელ ჰობთან?
ეს იყო დღე, როცა გემის დათვალიერების დროს აღმოვაჩინე მუსიკალური ოთახი, სადაც ყველანაირი ინსტრუმენტი დამხვდა, ნამდვილად ვერ ვიფიქრებდი, რომ გემზე მსგავს ოთახს აღმოვაჩენდი. მეორე გასაოცარი აღმოჩენა იყო, როდესაც პირველად შევიკრიბეთ ეკიპაჟის წევრები დავინახე, რომ ჩემთან ერთად სხვა ეკიპაჟის წევრებიც იყო გატაცებული მუსიკით და სხვადასხვა ინსტრუმენტებით. ამ დროს მივხვდი რომ მარტო მე არ ვიყავი გემზე, ვისთვისაც მუსიკა ჰობი და საყვარელი საქმე იყო.
როგორია თქვენი ცხოვრება ზღვაში და ხმელეთზე?
შეიძლება ითქვას, რომ ზღვაში და ხმელეთზე ერთმანეთისგან სრულიად განსხვავებული ცხოვრებით ვცხოვრობ. ზღვაში ვაკეთებ იმ საქმეს, რომელიც ავირჩიე პროფესიად, ვმუშაობ ოჯახისგან, ნათესავებისგან და საყვარელი ადამიანებისგან მოშორებით, მიწევს სხვადასხვა გამოწვევებთან გამკვლავება და მხოლოდ ჩემი თავის იმედი მაქვს.
ხმელეთზე კი ვარ იმ გარემოცვაში, რომელიც მიყვარს, მყავს ბენდი “რატომაც არა” და ჩემი ბენდის წევრებთან ერთად ვატარებ ხმელეთზე ყოფნის უმეტეს დროს. ვმართავთ უამრავ კონცერტს და ჩვენი მსმენელისგან ვიღებთ უდიდეს სიამოვნებასა და დადებით ემოციებს.
გთხოვთ გაიხსენოთ პირველი გასვლა ზღვაში
პირველი შეგრძნებები ყოველთვის ტკბილად მაგონდება და ყოველთვის მეღიმება ხოლმე.
პირველად, გემზე ასვლა ძალიან ამაღელვებელი იყო.
ფეხს ვიდგამდი იმ პროფესიაში რომელიც თავისდროზე ავირჩიე. მახსოვს პირველი ვოიაჟი, რომელიც იყო ანტვერპენი – ნიუ იორკი.
საყვარელ ქალაქში მოვხვდი, რასაც ვერასდროს დავივიწყებ და ვერც ვიფიქრებდი თუ ეს პირველი პორტი იქნებოდა სადაც შევიდოდი.
რა მოგწონთ ყველაზე მეტად თქვენს პროფესიაში?
ჩემს პროფესიაში ყველაზე მეტად მომწონს ის, რომ ძალიან ბევრ გამოწვევას და სირთულეს აწყდები და ძირითადად მარტო გიწევს გამკვლავება ამ ყველაფერთან, რაც ძალიან დიდ გამოცდილებას გაძლევს, რომლის შედეგადაც ყალიბდები, როგორც ნამდვილ მეზღვაურად ასევე დამოუიკიდებელ პიროვნებად.
რა სირთულეებს აწყდებით პროფესიულ საქმიანობაში?
ვფიქრობ სირთულე რასაც შეიძლება წავაწყდეთ მეზღვაურები არის ჩვენთვის საყვარელი და ახლო ადამიანებისგან შორს ყოფნა. ყოველთვის ისიც არ ხერხდება, რომ ხშირი კომუნიკაცია გვქონდეს ინტერნეტის მეშვეობით, რადგან შუა ოკეანეში ყოველთვის არ გვაქვს კარგი ინტერნეტი და ა.შ.
გთხოვთ გაგვიზიაროთ თქვენთვის ყველაზე ამაღელვებელი და საინტერესო მომენტი ზღვაში ყოფნის დროს
თუ არ ჩავთვლით გემზე პირველად ასვლის დროს განცდილ ემოციებს შემდეგი ამაღელვებელი და საინტერესო მომენტი იყო, როდესაც მოვხვდით ძალიან დიდ შტორმში დაახლოებით 12 ბალი იყო ქარის სიჩქარე. ყველა განცვიფრებული იყო კაპიტნის ჩათვლით, რადგან ასეთი შტორმი თავადაც არ ენახათ. მთელ ხიდურზე ყველანაირი ინვენტარი ძირს ცვიოდა, მაგრამ ყველაფერმა ღმერთს მადლობა კარგად ჩაიარა და პირველივე ჯერზე მივიღე ისეთი გამოცდილება, რასაც ხალხი წლების განმავლობაში იღებს.
რა რჩევებს მისცემდით სტუდენტებს?
სტუდენტებს ვურჩევ, რომ საფუძვლიანად ისწავლონ და მეტი ყურადღება გაამახვილონ პრაქტიკულ კურსებზე.
რა რჩევებს მისცემდით პირველ წამსვლელ კადეტებს?
წამსვლელ კადეტებს ვურჩევ, რომ მოემზადნონ ფიზიკურად და ფსიქოლოგიურად.
განსაკუთრებით მზად იყვნენ იმისთვის, რომ არ ეყოლებათ გვერდით საყვარელი ადამიანები და მარტო მოუწევთ ამ რთული გზის გავლა.
